Ecomare

Een van de minder bekende Groninger borgen en niet eens zo gek ver van de veel bekendere Menkemaborg. Ook hier een fraaie bomensingel met daaronder weer de bekende börgbloumkes. De bomen op de singels bestaan voor het grootste deel uit in het verleden afgeknotte essen en esdoorns. Inmiddels zijn ze al lang weer uitgegroeid tot volwaardige bomen. Als in het voorjaar massaal het speenkruid bloeit, ziet men overal ook de bosjes loof van de vogelmelk. Bloeien doet deze plant veel later, in mei, als het loof al grotendeels weer is verdwenen. Aan de westkant van de borg zijn inmiddels wat boom- en water- partijen aangelegd. Het is hier prima wandelen en fietsen.

Wat het eerst opvalt als men Verhildersum nadert, zijn de schitterend oude verweerde knotwilgen langs een sloot in de buurt van de oprijlaan. Vele plantjes hebben zich in de knoestige knotten gevestigd. Onder de bomen van de singels natuurlijk ook weer börgbloumkes. Hier en daar wat aronskelken en ook de vogelmelk is hier te vinden. Wat in het vroege voorjaar al opvalt, zijn de grote plukken kraailook met hun typische uiengeur die hier her en der staan. Ook dichter bij de borg is hier van alles op plantkundig gebied te zien. Overal staan er verklarende bordjes bij.
In de 'slotgracht' rond de borg werd door de borgbewoners vroeger vis gekweekt. Ook tegenwoordig zwemmen grote karpers in de grachten rond.

Alles slingert in dit deel van Groningen. De wegen, de dijken, de sloten en vooral het Reitdiep. Vlakbij zo'n wijde lus van het Reitdiep ligt daar, rechthoekig en strak, het met bomen begroeide terrein van de Allersmaborg. Hoog opgaande loofbomen doen in de zomer het landgoedje helemaal schuilgaan onder het groen. Tegenwoordig is de borg in gebruik bij de Rijksuniversiteit Groningen.
Rond en boven het gebied fladderen 's zomers opvallend veel vleermuizen. Net zo als op de andere Groninger borgterreinen groeien hier weer bloemen die men tot de stinsenflora rekent, niet zo zeer onder de bomensingels als wel binnen de slotgracht. Het betreft onder andere de boerencrocus en de wilde hyacint. Met al dat viswater in de buurt ontbreekt een reigerkolonie hier niet.

Achter de tot hotel verbouwde borg Ekenstein ligt een oud parkbos met slingerpaadjes, destijds in Engelse stijl aangelegd. Dit bos dient als uitvalsbasis voor de vele reigers die in de waterrijke omgeving hun voedsel zoeken. Maar de omgeving biedt veel meer. Jong aangelegd bos, de ruïne van een steenfabriek, de borg Rusthoven en aan de overkant van de provinciale weg, een oude boomgaard op een perceel dat de oude verbinding vormt van de afgegraven wierde Bolhuis met de madelanden aan de andere kant van het Damsterdiep.
Via deze boomgaard, de Bolhuislaan en de Zuiderweg is een wandeling naar een van de hoogste wierden van Groningen, die van Wirdum, aan te bevelen. Ten westen van de boomgaard liggen weilanden die in de winter gedeeltelijk blank staan: een eldorado voor watervogels.