De duinen langs de westkant van de Westerplas vormen maar een smalle reep. De duinen zijn vrij jong en bijna grotendeels door de mens gemaakt.
Tussen 1500 en 1800 verdwenen de oude Westerduinen in zee. Van deze duinen bleef weinig over. Vanuit de zuidwestkant kwam daar dan nog eens de geul de Noorman bij, die deze kant van het eiland aantastte.
Na 1800 verdween er minder duingebied in zee. De zee en de stromingen werden rustiger en er kwamen minder stormen voor. Maar ook de mens werd actiever. Om deze zwakke plek op het eiland te versterken begon men met de aanleg van stuifdijken. Er zijn er in de afgelopen jaren heel wat aangelegd, zoals het Koffiedijkje.
Wat ook meehielp was dat de geul de Noorman vol met zand kwam te zitten rond 1850. Daardoor ontstond langzaam de zandplaat het Rif. Deze zandplaat groeide vast aan het eiland en is er nu nog steeds. Dit zorgde voor meer rust op het zuidwestpunt.
Wat zeker ook mee heeft geholpen is de afsluiting van de Lauwerszee in 1969. Hierdoor stroomt er minder water tussen Ameland en Schiermonnikoog door. De duinen rond de Westerplas zijn nu zeker enkele honderden meters breed en kunnen beter tegen stormen.
