Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player
 

  • English
  • Deutsch
Zoek in de Encyclopedie

Dieren en planten

Water en land

Mens en Milieu

Visserij   Soorten visserij   Visserij op rondvis   Visserij op platvis   Schelpdiervisserij   Garnalenvisserij   Visstandbeheer   Visstand (Noordzee)   Overbevissing   Bijvangsten   Visserijbeleid   Zeedagen-regeling   Vlootsanering   Quotering   Structuurnota   Visserijorganisaties   Algemene Inspectiedienst   ICES   Nederlandse Vissersbond   

Visserijbeleid

Over de visserij op de Noordzee zijn internationale afspraken gemaakt. In de Europese Unie spreken de landen rondom de Noordzee over het visserijbeleid. Hoeveel vis mag er per soort gevangen worden? Dat heet quotering. Wanneer mogen de vissers uitvaren en hoeveel dagen mogen ze vissen? Dat heet de zeedagen-regeling. Hoeveel schepen mogen er vissen? Over deze vragen maken de politici in Europa afspraken.
Voor de kustvisserij en de visserij in de getijdengebieden zijn er aanvullende landelijke regelingen. De Visserijwet is de wettelijke basis voor het beleid. Het Productschap Vis geeft op zijn site (zie WWW) uitstekende overzichten én nieuws over de geldende regels voor de visserij.

  • Europese afspraken

    De belangrijkste EU-regels voor de zeevisserij gaan over het gezamenlijke beheer van de visbestanden. De afgesproken regels staan in het Gemeenschappelijk Visserijbeleid (GBV). Dit beleid kwam in 1983 tot stand en werd in 2002 ingrijpend hervormd, omdat de visbestanden er slecht voorstonden. Het GBV bepaalt hoeveel vis er gevist mag worden en uit hoeveel schepen de vloot van een land mag bestaan. Het doel is om de visbestanden op peil te houden, visgebieden te beschermen, en biologische rijkdommen te behouden op een economisch en sociaal verantwoorde manier.

    De controle van al deze regels is in veel gevallen ver onder de maat. De gegevens over de vangsten kloppen niet, er is weinig controle op de schepen zelf en vissers die de regels overtreden krijgen geen straf. Daarom zijn er in 2011 verscherpte afspraken over het GVB gemaakt.

  • Vangstbeperkingen

    Elk jaar bepalen de visserijministers van de EU-landen samen hoeveel er van een bepaalde vissoort gevangen mag worden, op basis van de vangstgegevens van de vissers. Dit wordt de Total Allowable Catch (TAC) genoemd. Op basis hiervan bepalen ze de visquota, hoeveel vis er per soort en per land gevangen mag worden. Elk land mag zijn quota zelf onder de vissers verdelen.