Ecomare

De Kaderrichtlijn gaat uit van stroomgebieden. Een stroomgebied is het gebied van alle kleine wateren die uitmonden in een rivier, de rivier zelf en het kustwater waar de rivier in uitmondt. Per stroomgebied moet voor 2009 een beheerplan worden opgesteld. Waar het gaat om grensoverschrijdende systemen moeten die plannen in internationaal verband worden opgesteld. Meestal zijn er vrij grote verschillen tussen de regels en planningsinstrumenten per land, zodat hier veel tijd in gaat zitten.
De Kaderrichtlijn hanteert chemische en ecologische kwaliteitsnormen. Er is een lijst van 32 stoffen die moeten worden opgenomen in de meetprogramma's van de lidstaten. Het water- en milieubeleid moet gericht zijn op het minimaliseren van de uitstoot van deze stoffen. Een aantal van die stoffen (bijvoorbeeld organotinverbindingen) staan op de lijst als 'bijzonder gevaarlijke prioriteitsstoffen'.
De ecologische kwaliteitsnormen zijn per type water vastgesteld. De richtlijn onderscheidt rivieren, meren, overgangswateren (tussen zoet en zout), kustwateren en wateren die afwijken van natuurlijke wateren (zoals kanalen en grachten). Per type water is een groep organismen aangewezen. De stand van zaken ten aanzien van die organismen geeft een indicatie van de ecologische kwaliteit van het systeem. Voor de getijden- en kustwateren bepaalt de richtlijn dat de conditie van het fytoplankton, de wierflora, de stand van zaadplanten (zeegras) en de bodemfauna maatgevend zijn. Van deze groepen moet worden vastgesteld hoe de toestand in ongestoorde vorm er uit zou zien in het desbetreffende systeem.
Voor de kustwateren worden twee grenzen aangegeven. Binnen een grens van één zeemijl uit de kust gelden de ecologische criteria, en binnen een grens van tien zeemijl uit de kust de chemische.