Langs zandige kusten met een ondiepe zee en meestal wind die uit zee komt ontstaan stranden en duinen. Een klein bultje op een strand kan het begin van een duin zijn. Achter dat bultje is het luwer waardoor daar stuivend zand blijft liggen. Zolang het niet wegspoelt en de wind zand aanvoert wordt het groter.
Planten helpen mee aan het ontstaan van duinen. Ze leggen stuivend zand vast met hun stengels en bladeren. Achter een bosje gras kan zich zo een miniduintje vormen. Biestarwegras is hier erg goed in. Deze soort kan wortelen op zout zand en heeft behoorlijk wat blad dat als zandvanger kan dienen. Als het duintje een meter hoog is ontstaat er door de regen een zoetwaterbel in het duin. Helm neemt het duin dan over. Het groeit snel en legt nog meer zand vast.
Als de jonge duinen aan elkaar vastgroeien tot een rij kan aan de landzijde een nieuwe duinvallei komen te liggen. Er kunnen andere planten gaan groeien, waaronder duindoorn. Die plant brengt stikstof in de grond met behulp van bacteriën die in de wortelknolletjes leven. Daar profiteren vlieren, brandnetels en bramen van. Al die planten maken uiteindelijk een einde aan het stuivend zand.

Je zou het niet zeggen als je in Nederland of België woont, maar op wereldschaal bekeken zijn kustduinen zeldzaam. Rotskusten zijn veel gewoner. Door de zeldzaamheid en de rijkdom aan soorten zijn duinen waardevolle natuurgebieden. Nederland heeft een grote verantwoordelijkheid voor de bescherming van de duingebieden. Veel duinen zijn dan ook natuurreservaat of Nationaal Park. Maar er zijn ook veel plaatsen waar de bescherming van de duinen te wensen overlaat. In het westen van Nederland wonen de meeste mensen. Er wordt gevochten om elke snipper grond. In de Nederlandse duinen liggen woonwijken, industriegebieden, militaire terreinen, bollenvelden, pretparken en campings. De Belgische kust is nog meer volgebouwd.