Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player
 

  • English
  • Deutsch
Zoek in de Encyclopedie

Dieren en planten

Wormen   Bloedzuigers   Visbloedzuiger   Eendenbloedzuiger   

Water en land

Landschappen   Zoetwatergebieden   Zoetwater (leefgebied)    Meren (ecologie)   Sloten (ecologie)   

Mens en Milieu

Voedingsstoffen   Fosforverbindingen   
Sloot bij Firdgum, Friesland., Ecomare

Sloten, ecologie

In Nederland hebben alle sloten bij elkaar een lengte van 300.000 kilometer, dat is net zo lang als de afstand van de aarde tot de maan. Ze zijn aangelegd om overtollig water af te voeren als het nat is en om water aan te voeren in droge tijden. Daarnaast wordt water heel goed biologisch gereinigd in sloten. Vooral fosfaat en stikstof worden efficiënt verwijderd. Sloten kennen een grote biodiversiteit. Het is belangrijk voor een goed waterbeheer dat sloten elk jaar geschoond worden van alle waterplanten, anders groeien ze snel dicht en gaat hun functie verloren.

  • Kroos

    Vanaf de jaren zeventig van de vorige eeuw zijn er veel meststoffen uit de landbouw in sloten terechtgekomen. Het kenmerk van zulke vervuilde sloten is dat de sloot dichtgroeit met kroos. Onder het kroos is het donker, waardoor waterplanten niet meer kunnen groeien en het water zuurstofloos wordt. In zulke sloten leven niet meer dan een enkele bloedzuiger en een paar soorten platwormen.

    Als het water een lage concentratie meststoffen bevat, zijn de waterplanten die op de bodem wortelen in het voordeel. Zij kunnen de meststoffen beter opnemen dan het kroos en concurreren op die manier het kroos weg. In het heldere zuurstofrijke water kunnen veel meer diersoorten leven.

Slootleven

Ik was een jaar of 12 en paste op mijn neefje van 3. We gingen visjes vangen in de sloot. Mijn moeder vond het goed, want ik was een erg verantwoordelijk kind. Kleed, picknickmand, netjes en ook een emmer en mijn zusje van 11 als hulpoppas mee. Het wemelde van de stekelbaarsjes, en andere onbekende minivisjes, die we 'speldaasjes' noemden. Mijn zusje ving iets maar durfde het niet te pakken om te kijken wat het was, dus ik naar haar toe. Het was zeker erg interessant, want ik vergat dus helemaal op het neefje te letten. Het kan niet lang geduurd hebben, toen kwamen we erachter dat ook hij de sloot onderzocht had, heel stilletjes. Hij stond achter ons, trots, met kikkervisjes in zijn handen, in zijn haar, en allerlei andere sloot-dingen overal, en wilde ook weten wat het allemaal was... We hebben hem met een noodgang in het kleed gerold, en zijn naar huis gerend. Het was voor hem de ultieme natuurervaring. Voor mijn zusje en mij ook, maar dan anders.

Ria Wagemaker, grafisch vormgeefster Ecomare