Ecomare

Ook voor mensen kan het zwerfvuil op het strand een bron van risico's zijn. Niet zelden worden er medicijnen of giftige stoffen aangetroffen. Geregeld vindt men vaatjes met olie, verf of andere chemische substanties.
Helaas zijn de regels zodanig dat lokale milieu-organisaties deze vaten niet zonder meer mogen afvoeren. Officieel moet de strandvonder hier toestemming voor verlenen. Bij vloeibare chemische stoffen is er echter een risico dat wandelaars de vaten openmaken, er aan ruiken, of het vat omkeren waardoor de inhoud in het zand wegzakt.

De bronnen van het zwerfvuil worden in belangrijke mate bepaald door het seizoen. In het drukke zomerseizoen wordt veel zwerfvuil door toeristen achtergelaten. Toch lijkt het er op dat steeds meer mensen hun afval zoveel mogelijk in (of bij) een vuilnisbak achter laten.Tijdens de zomermaanden proberen kustgemeenten drukbezochte stranden zo goed mogelijk schoon te houden.

De scheepvaart is verplicht het afval tegen betaling af te geven in een haven. Met de grote hoeveelheden van het afval gebeurt dat ook meestal, maar er gaat toch nog veel kleiner afval, gewild of ongewild, over boord. Verder komt veel afval in zee terecht als gevolg van schade, bijvoorbeeld gebroken touwen en afgebroken hout. Vooral kapot getrokken netten vormen een aanzienlijk probleem, zowel voor de dieren als voor de scheepvaart. Een aantal vissers neemt deel aan het project vuilvissen.
Het scheepsafval is vrijwel allemaal huishoudelijk van aard. Lading spoelt zelden aan. Vroeger, toen het stukgoed nog los werd vervoerd gebeurde het regelmatig dat een deklast overboord sloeg en de goederen op de kust terecht kwamen. Maar met de introductie van het containervervoer, en zeker met de huidige geavanceerde laad-en sjortechnieken op de schepen, behoren de spectaculaire strandingen van scheepsladingen tot het verleden.