Ecomare

Het zoöplankton wordt in horzontale richting passief door de zeestromingen meegevoerd. In verticale richting is er wel actieve verplaatsing. Overdag zit het zoöplankton in diep water, 's nachts komt het naar boven om de algen te eten die zich dicht onder de oppervlakte bevinden. Waarschijnlijk gaat het zoöplankton het daglicht uit de weg om niet te worden opgegeten door dieren die op zicht jagen. Deze dagelijks op- en neergaande laag zoöplankton kan met sonar goed worden waargenomen. Het verschijnsel werd al in de Tweede Wereldoorlog waargenomen.

In zee leeft een grote verscheidenheid aan planten en dieren. Zij kunnen niet bestaan zonder koolhydraten, eiwitten en vetten. Dieren kunnen deze bouwstoffen niet zelf maken, planten, en dus ook fytoplankton, kan dat wel. Dieren komen, direct of indirect, aan hun bouwstoffen door zich met fytoplankton, algen of algeneters te voeden. Een deel van het zoöplankton voedt zich met fytoplankton. De rest van het zoöplankton, bodemdieren en vissen eten zoöplankton, en komen zo indirect aan hun bouwstoffen, terwijl zij op hun beurt worden gegeten door grotere vissen, zeevogels en zeezoogdieren. Deze reeks van eten en gegeten worden is een voedselketen. Meestal is de relatie ingewikkelder dan een simpele keten en is er sprake van een voedselweb.

Tot het zoöplankton behoren niet alleen dieren die hun gehele leven in het water rondzweven. Veel zeedieren hebben tijdens hun ontwikkeling een stadium dat als plankton leeft. Dat zijn bijvoorbeeld eieren en larven van vissen, grotere kreeften en krabben, zeesterren, zee-egels, wormen en schelpdieren. Wat opvalt is dat veel planktonische larven de meest fantastische vormen hebben en totaal niet op hun ouders lijken. Veel wormen en schelpdieren hebben in het vroegste larve-stadium dezelfde basisvorm: een soort doperwt, met rond het middel een franje van korte zweepharen en op de kruin een kwastje voelharen.