Ecomare

Voor de commerciële visserij was de vleet de belangrijkste soort rog. Het vlees van de zijvinnen (de 'vleugels') en de staart werd vers en gerookt verkocht en stond bekend als een lekkernij. De vleet werd veel gevangen in de noordelijke Noordzee en de wateren rond Ierland, vooral in de herfst en de winter. Rond 1900 kwam de vleet nog algemeen voor in de Noordzee, maar sindsdien is zijn aantal drastisch teruggelopen, naar men aanneemt als gevolg van overbevissing. In de Ierse Zee is de vleet vrijwel verdwenen. Men neemt aan dat de achteruitgang van deze soort wordt veroorzaakt door de zeer hoge leeftijd (pas na twaalf jaar), waarop deze rog geslachtsrijp wordt. Dit betekent dat een vleet een hele hoge kans heeft om gevangen te worden voordat hij of zij zich heeft kunnen voortplanten.

In oktober 2004 werd een vleet van 1,5 bij 2 meter ten noorden van Vlieland gevangen. Het dier woog 48 kilo en was een mannetje van minstens 15 jaar oud. In januari 2000 ving de SL3 een 2 meter lange en 55 kilo zwaar exemplaar in de omgeving van Smith's Knoll (bij Yarmouth). In augustus 1996 werd een vleet van 48 kilo en ongeveer 1,80 meter lang aangeboden op de Urker afslag. Deze vis was door de WK 96 bij Schotland gevangen.
De vleet wordt zelden door nettenvissers gevangen, maar is in de buurt van Schotland toch niet zeldzaam. In 2002 werd in de Firth of Mull in Schotland met de hengel op vleet gevist in het kader van een onderzoek om vissen te merken. In twee dagen werden elf grote vleten gevangen varierend van 33 tot 77 kilo. Drie exemplaren waren al eerder gemerkt, twee daarvan in 1997 dicht bij de huidige plek. Eén van deze exemplaren woog in 1997 11,3 kilo en in 2002 39,9 kilo.