Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player
 

  • English
  • Deutsch
Zoek in de Encyclopedie

Dieren en planten

Haringachtigen   Haring   Baarsachtigen   Zandspiering   Alkachtigen   Zeekoet   Papegaaiduiker   Kleine alk   Alk   Zeefauna   Zeevogels   Olieslachtoffers   Zwemvogels   

Water en land

Water en land   Landschappen   Zeegebieden   Noordzee (leefgebied)   Noordzee   Noordzee (algemeen)   Zuidelijke Noordzee   Helgoland   Zandbanken   

Mens en Milieu

Visserij   Visserij algemeen   Natuurbeleid   Flora- en faunawet   Vogelrichtlijn   

Papegaaiduiker

afmetingen:

lengte: 26-29 centimeter
spanwijdte: 47-63 centimeter

gewicht:

400 gram

kleur:

zwart/wit met opvallende snavel en oranje poten

leeftijd:

maximaal 34 jaar

voedsel:

vooral vis, maar ook wel kreeftachtigen

voortbeweging:

vliegen en zwemmen, lopen gaat minder goed

vijanden:

olie in zee

voortplanting:

geslachtsrijp: vanaf 5 jaar
aantal: 1 ei per keer

  • Ned: Papegaaiduiker
  • Eng: Puffin
  • Fra: Macareux moine
  • Dui: Papageitaucher
  • Dan: Søpapegøje (Lunde)
  • Nor: Lunde
  • Fries: Sépappegaei
  • Ital: Pulcinella di mare
  • Lat: Fratercula arctica
print print
Papegaaiduiker, Jeroen Reneerkens

Papegaaiduiker

De clowns onder de zeevogels, zo worden papegaaiduikers ook wel genoemd. Dat komt natuurlijk door hun grote, kleurrijke snavel. Die is het mooist in de broedtijd, in de winter neemt de kleur en het formaat flink af. Verder lijken papegaaiduikers in niets op clowns, ze zijn juist heel handig. Bijvoorbeeld in het vasthouden van vele vissen tegelijk, soms wel tien stuks, die aan de zijkanten uit de snavel hangen, terwijl de elfde wordt gevangen. Het geheim van deze truc bestaat uit een verhemelte vol weerhaakjes waar de vis met de tong tegenaan wordt gedrukt.

  • Gespot op de Noordzee
    Papegaaiduiker, Marijke de Boer
  • Verspreiding en leefgebied
    Verspreiding papagaaiduiker (Noordzee-gebied), Ecomare
    Uit: important bird areas for seabirds in the North Sea

    Papegaaiduikers broeden in holen die ze vaak zelf graven aan de bovenrand van kliffen en op kleine eilandjes. In de winter trekken de vogels naar het zuiden om de vrieskou te ontwijken. In tegenstelling tot wat vroeger gedacht werd is de trekroute van papegaaiduikers niet erfelijk vastgelegd. De vogels volgen allemaal een andere route. Waarschijnlijk leren ze die route als ze jong zijn en de tijd hebben om hun omgeving goed te verkennen. Ze kiezen voor de trek dan een route die ze langs zo veel mogelijk voedselrijke plekken in zee brengt.

  • Lekker hapje

    In Noord-Europa worden papegaaiduikers wel gegeten. Ze worden dan met een soort vlindernetten gevangen. Toeristen vinden papegaaiduikervlees meestal niet zo lekker omdat het naar levertraan smaakt.

  • Oude grijsaards

    Op de Lofoten, een eilandengroep voor de Noorse kust, lukt het de laatste jaren slechts één op de duizend papegaaiduikerpaartjes om hun jong groot te krijgen. De jonge papagaaiduikertjes moeten worden gevoerd met zandspiering en jonge haring, en dat voedsel is er niet meer als gevolg van de industrievisserij op deze vissen. De papegaaiduikers van de Lofoten vergrijzen.