Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

 

Zoek in de Encyclopedie

Rosse grutto

afmetingen:

lengte: 33-42 centimeter
spanwijdte: 61-68 centimeter

gewicht:

mannetje: 300 gram
vrouwtje: 370 gram

kleur:

grijsbruin met donkere vlekken en strepen; in de zomer is het mannetje steenrood

leeftijd:

record: 33 jaar

voedsel:

Vrouwtjes eten graag zeepieren, mannetjes vooral zeeduizendpoten en nonnetjes.

voortplanting:

geslachtsrijp: vanaf 2 jaar
aantal: 4 eieren

  • Ned: Rosse grutto
  • Eng: Bar-tailed godwit
  • Fra: Barge rousse
  • Dui: Pfuhlschnepfe
  • Dan: Lille kobbersneppe
  • Nor: Lappspove
  • Fries: Hywylp
  • Ital: Pittima minore
  • Lat: Limosa lapponica taimyrensis, Limosa lapponica lapponica
rosse grutto's, foto fitis, adriaan dijksen

Rosse grutto

In de zomer is het mannetje van de rosse grutto veel roder dan de gewone grutto, vandaar de naam. In de andere jaargetijden is het moeilijker om de twee grutto's uit elkaar te houden, maar de rosse is kleiner dan de gewone en hun snavel buigt net iets meer omhoog. Rosse grutto's zijn echte trekvogels. Twee keer per jaar reizen ze meer dan 4000 kilometer tussen hun zomer- en winterverblijf. De Waddenzee is een tankstation voor deze wereldreizigers. Hier rusten ze even uit en eten ze zich rond voordat ze weer verder trekken.

Op Texel


Elk jaar beleven de Texelse weilanden in mei een invasie van rosse grutto’s. Groepen van tien tot honderden vogels zoeken de weilanden af op wormen en insecten. In die tijd gaan de vogels van West-Afrika naar Siberië. Ze vetten op Texel zo snel mogelijk op, op het land en op het wad. In het najaar komen ze wel langs, maar dan zoeken ze minder vaak de weilanden op.

  • Heen en weer
    rosse grutto, foto fitis, adriaan dijksen

    Rosse grutto's broeden in het hoge noorden op de Siberische toendra's. Tussen half en eind juli vertrekken de vogels daar weer voor een tocht van 4300 kilometer. Ze hebben dan één tot anderhalve maand de tijd gehad om de kuikens groot te brengen. Via de wadden vliegen ze dan naar hun overwinteringsplaats Banc d'Arguin in Mauritanië. Eind april komen de rosse grutto's dan weer terug naar het noorden en tanken ze onderweg weer bij op de wadden.

  • Verlaten
    rosse grutto's, foto fitis, sytske dijksen

    Kuikens van rosse grutto's hebben het niet gemakkelijk. Zo gauw ze uit het ei zijn vertrekt hun moeder naar warmere oorden. Vader grutto is iets zorgzamer, hij blijft bij de kuikens tot drie weken nadat ze uitgekomen zijn. Maar daarna vertrekt ook hij naar het zuiden. De jonge vogels nemen nog een week of wat de tijd om iets dikker te worden en gaan dan hun ouders achterna. Ze vliegen in enkele dagen, non-stop, naar de Waddenzee.

  • Hoe dikker, hoe beter
    rosse grutto's, foto fitis, adriaan dijksen

    "Hoe rosser de grutto, hoe beter hij trekt", aldus Theunis Piersma. Professor Piersma heeft onderzoek gedaan naar het trekgedrag van de rosse grutto. Tijdens de winter wordt in Afrika geruid. Vogels die laat aankomen en dus achter zijn op schema, kunnen dit inhalen door maar gedeeltelijk te ruien. Toch blijft er een achterstand zichtbaar. De vogels die wel helemaal uitgeruid zijn, zijn meestal vetter en kunnen de reis naar Siberië ook beter aan.

  • Twee rosse grutto's
    Rosse grutto's, Foto Fitis, www.fotofitis.nl

    In de Waddenzee zijn er twee ondersoorten. De lapponica ondersoort (125.000 dieren) broedt in Noord-Scandinavië en brengt de winter door in West-Europa. De andere ondersoort, taimyrensis (700.000 dieren), broedt in Siberië, trekt door in het waddengebied en overwintert in de West-Afrikaanse getijdengebieden.