Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player
 

  • English
  • Deutsch
Zoek in de Encyclopedie

Dieren en planten

Zeehonden   Grijze zeehond   Walvisachtigen   Dolfijnen   Bruinvis   Tuimelaar   Witsnuitdolfijn   Orka   

Orka

afmetingen:

tot 10 meter

gewicht:

tot 10.000 kilo

kleur:

zwart met wit

leeftijd:

mannetjes tot 40 jaar, vrouwtjes tot 70 jaar

voedsel:

zeehonden, walvisachtigen, grote vissen, vogels zoals pinguins

vijanden:

mensen, o.a. door zeevervuiling

  • Ned: Orka (zwaardwalvis)
  • Lat: Orcinus orca
  • Eng: Orca (killer whale)
  • Fra: l'orque (le) (l'orque ou épaulard)
  • Dui: Schwertwal (Orka, Killerwal)
  • Dan: Spækhugger
  • Nor: Spekkhogger
print print
Orka (zwaardwalvis), Frits-Jan Maas

Orka

De orka's zijn de grootste soort uit de familie van de dolfijnen. Orka's jagen vaak in groepen, waarbij ze een school vis bij elkaar drijven en naar de oppervlakte jagen. Ze patrouilleren ook weleens langs kusten om bijvoorbeeld zeehonden te vangen. Ze werpen zich dan op de kust om hun prooi te grijpen. Best gevaarlijk, want als ze te ver doorschieten, kunnen ze niet meer in het water terugkomen. Dat zul je in Nederland niet snel zien. Orka's zijn heel zeldzaam in de Nederlandse Noordzee, maar op 23 juni 2010 werd een levende jonge orka in de Waddenzee gevonden. Het jonge vrouwtje was erg verzwakt en is daarom naar de opvang bij het Dolfinarium in Harderwijk gebracht.

  • Gespot bij de Orkney-eilanden
    Orka's, Marijke de Boer
  • Verspreiding en leefgebied
    Verspreiding van orca's, Ecomare, Sherri Huwer

    Orka's komen in alle wereldzeeën voor, met een voorkeur voor koeler water. Boven Schotland zijn ze algemeen. Ook in de noordelijke Noordzee worden ze regelmatig gezien. In de zuidelijke Noordzee is de orka een dwaalgast. In de Nederlandse zeeën zijn ze dus heel zeldzaam.

  • Strandingen op de Nederlandse kust
    Orca in de Waddenzee (Lauwersoog), RTL Nieuws
    DatumPlaats en bijzonderheden
    4 december 1783 Domburg, zwanger vrouwtje
    1811 Engelsmanplaat
    15 april 1832 Ameland, (levend, maar gedood)
    30 november 1841 Wijk aan Zee, vrouwtje
    vóór 1887 Katwijk aan Zee, geslacht onbekend
    1895 Wassenaarse Slag
    7 september 1909 Noordwijk aan Zee, jong mannetje
    1918 Egmond aan Zee, geslacht onbekend
    november 1918 Zandvoort
    augustus 1921 Vlieland
    november 1921 Wieringen, mannetje
    eind april 1926 Lichtschip Haaks, mannetje
    20 juli 1931 Terschelling, mannetje
    5 januari 1935 Wissekerke, mannetje
    21 oktober 1936 Noordwijk aan Zee, vrouwtje
    10 juli 1937 Texel, vrouwtje
    22 september 1937 Terschelling
    14 oktober 1937 Ameland
    8 juli 1943 Terschelling, vrouwtje (zwanger)
    20 juli 1943 Terschelling
    8 juli 1945 Noordwijk aan Zee
    28 december 1947 Schiermonnikoog, oud mannetje
    zomer 1958 Terschelling
    15 augustus 1959 Schiermonnikoog
    20 juli 1961 Goeree, geslacht onbekend
    10 oktober 1963 Texel, mannetje
    18 oktober 1963 Noordwijk aan Zee, geslacht onbekend
    12 september 2009 Scheveningen, oude schedel
    23 juni 2010 Waddenzee bij Lauwersoog, jong vrouwtje, levend
    Bron: Kompanje, 1995
  • Zwemmende gifcontainers
    orka, marijke de boer

    In 2005 bleek uit onderzoek van het Wereldnatuurfonds dat orka's van alle dieren in het poolgebied de meeste giftige stoffen bevatten. In het vlees werden grote hoeveelheden cfk's, pesticiden en brandwerende stoffen ontdekt. Omdat orka's aan het eind van de voedselketen zitten, krijgen zij veel gifstoffen binnen.

  • Orka Morgan

    Orka Morgan werd in juni 2010 gered uit de Waddenzee. Ze was sterk vermagerd, zwak en zonder haar familieleden in deze ondiepe zee terecht gekomen. Na een aantal maanden in het Dolfinarium ging het al een stuk beter met het jonge vrouwtje. Toch wordt zij niet weer teruggebracht naar zee. Een team van internationale orka-specialisten heeft zich over de situatie van Morgan gebogen en is tot de conclusie gekomen dat terugzetten in de natuur geen optie is. Morgan is haar familie kwijt en zonder familie zal ze het waarschijnlijk niet gaan redden. Kees Camphuysen van het Nederlands Instituut voor Zee Onderzoek verwoordt het als volgt; "Wat je dan doet is een kleuter van drie jaar in het bos achterlaten en zeggen dat zijn moeder daar misschien ergens rondloopt". Het Dolfinarium heeft voor haar definitieve woonruimte gevonden in een dierenpark op Tenerife. Ondanks felle protesten, een rechtszaak en heel veel Morgan-tweets is het dier daar eind november naar toe verhuisd.