Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player
 

  • English
  • Deutsch
Zoek in de Encyclopedie

Dieren en planten

Inktvissen   Pijlinktvis   Haringachtigen   Sprot   Dolfijnen   Spitssnuitdolfijn   

Spitssnuitdolfijnen

afmetingen:

Ongeveer 5 meter

gewicht:

Ongeveer 3000 kilo

kleur:

Donkergrijs tot zwart

voedsel:

Pijlinktvis en kleine schoolvormende vis

  • Ned: (Gewone) Spitssnuitdolfijn
  • Lat: Mesoplodon bidens
  • Eng: Sowerby's beaked whale
  • Dui: Sowerby-Zweizahnwal (Nördlicher Schnabelwal)
  • Fra: mésoplodon de Sowerby
  • Dan: Langnæbet delfin (almindelig næbhval)
  • Nor: Sowerbyspisshval
print print
Spitssnuitdolfijn, Frits-Jan Maas

Spitssnuitdolfijnen

Er zijn wereldwijd veel soorten spitssnuitdolfijnen, die veel op elkaar lijken. Van deze geheimzinnige dolfijnen is heel weinig bekend, ze zijn erg schuw. In de Noordzee wordt de gewone spitssnuitdolfijn het meeste gezien. In het uiterste noorden van de Noordzee komt deze spitssnuitdolfijn zelfs regelmatig voor, maar in het zuiden is hij zeldzaam. De gewone spitssnuitdolfijn komt vooral voor in de noordelijke Atlantische Oceaan en ook in de Middellandse Zee.

  • Strandingen van spitssnuitdolfijnen op de Nederlandse kust
    Spitssnuitdolfijn, Mesoplodon densirostris (Ameland, 12-04-2005) , Johan Krol, Natuurcentrum Ameland

    Naast de gewone spitssnuitdolfijn (Mesoplodon bidens) zijn er nog drie andere soorten ooit in Nederland aangespoeld; de spitssnuitdolfijn van Cuvier (Ziphius cavirostris), de spitssnuitdolfijn van Gray (Mesoplodon grayi) en de spitssnuitdolfijn van De Blainville (Mesoplodon densirostris)

    DatumPlaats en bijzonderheden
    september 1896      Tholen, drachtig vrouwtje
    22-9-1911 Hoek van Holland
    juli 1914 Westerschelde, mannetje, Ziphius cavirostris
    november 1916 Wassenaar, mannetje
    10-12-1927 Kijkduin, jong vrouwtje, Mesoplodon grayi
    14-9-1932 Hoedekenskerke, Westerschelde
    1946 Noord-Beveland,Veerse Gat
    16-7-1947 Texel, twee stuks
    20-9-1949 Walcheren Zoutelande, mannetje
    23-12-1951 Ouddorp (ongedetermineerde soort spitssnuitdolfijn)
    10-7-1952 Wijk aan Zee, Castricum, vrouwtje
    11-7-1952 Wijk aan Zee, Castricum
    13-2-1976 Schiermonnikoog
    29-9-1977 Goeree, mannetje
    5-8-1992 Borssele, vrouwtje
    14-07-1996 Westernieland, mannetje
    31-08-2002 Schiermonnikoog, vrouwtje
    12-05-2005 Ameland, vrouwtje, Mesoplodon densirostris
    04-10-2009 Maasvlakte, levend
    18-07-2010 Egmond aan Zee, levend
    10-08-2011 Ameland, rugwervel
    Bron: Chris Smeenk en archief Naturalis

     

  • Strandingen door onderwaterherrie

    In Griekenland strandden in mei 1998 dertien spitssnuitdolfijnen. Uit onderzoek van de Universiteit van Athene kwam naar voren dat de dieren waarschijnlijk gestrand zijn nadat ze gedesoriënteerd raakten na geluidsproeven van de NAVO in de Middellandse Zee. De NAVO testte een systeem om onderzeeërs op te sporen. Dit wordt gedaan door een heel laag geluid heel hard uit te zenden. Dolfijnen zijn erg gevoelig voor lage frequenties. Uit onderzoek van de St Andrews Universiteit blijkt dat spitssnuitdolfijnen zelfs last hebben van middenfrequenties. Zodra de dieren de tonen horen, vallen ze zelf stil en maken ze zich uit de voeten.

  • Oeroude spitssnuitdolfijn

    In Noordoost-Brabant, in een recreateplas bij Mill, is in 2006 een schedel van een spitssnuitdolfijn gevonden. De schedel stamt uit het Plioceen of Mioceen en is vijf tot tien miljoen jaar oud. In die tijd lag Nederland voor driekwart onder water en had het zeewater een subtropische temperatuur. Volgens het Oertijdmuseum in Boxtel was het voor eerst sinds 1930 dat er weer dolfijnresten gevonden zijn in Nederland.