Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

 

Zoek in de Encyclopedie
  • Ned: Driedoornige stekelbaars (kraaivis, paddesteker, stekebak, stekeltje, stekelspoor)
  • Lat: Gasterosteus aculeatus
  • Eng: Three-spined stickleback
  • Dui: Dreistachlige Stichling
  • Dan: Trepigget hundestejle
  • Fr: Epinoche à trois épines
Driedoornige stekelbaars, Ecomare, Peter van der Wolf

Driedoornige stekelbaars

Het merendeel van de driedoornige stekelbaarzen leeft 's winters in het kustwater of riviermondingen. In het voorjaar trekken ze het binnenwater in om te paaien. Hun hofmakerij is uitgebreid bestudeerd en beschreven. Ze worden tot 10 centimeter lang en komen algemeen voor in de Noordzee, de Waddenzee en de Europese rivieren. Het zijn kleine roofvisjes, die leven van jonge vis, kleine kreeftachtigen en wormen.

  • Stekelbaarspassages op Texel
    Het principe van de stekelbaarspassage, Ecomare, Gerbrand Gaaff
    Naar een origineel van Staatsbosbeheer

    Speciaal voor de lepelaars op het eiland heeft Staatsbosbeheer in 1995 in de waddendijk bij de Cocksdorp op Texel een hevelpassage voor driedoornige stekelbaarsjes gebouwd. Twee jaar later kwam voor het zelfde doel een vistrap tot stand tussen de Moksloot en de Mokbaai. Stekelbaarzen trekken naar zoet water om te paaien en vormt daar een belangrijke voedselbron voor moerasvogels zoals de lepelaar. Op Texel kon de stekelbaars echter nergens meer intrekken als gevolg van inpolderingen en de Deltawerken.

    De hevelpassage zit in het gemaal bij de Cocksdorp ingebouwd. Als er zoet water wordt gespuid, trekt dit grote hoeveelheden stekelbaarsjes aan. De vis wordt met een zoetwaterstroom naar een opvangbak gelokt, en van daaruit met een hevel over de dijk gezogen. Daarna kan de vis via de Roggesloot de polder in trekken. De hevel wordt automatisch bediend vanuit het gemaal.

    Tijdens het proefdraaien, vroeg in 1996, zette men met de hevel al 40.000 stekelbaarsjes over. Het aantal stekelbaarsjes in de Texelse sloten nam tijdens die periode al meetbaar toe. Driedoornige stekelbaarsjes trekken als jonge vis naar zee, maar zoeken het zoete water weer op als ze geslachtsrijp zijn. De vis kan echter ook gewoon in het zoete water blijven, maar blijft dan veel kleiner: een zoetwater-stekeltje weegt ongeveer 0,6 gram, en een trekkende soortgenoot 2,5 gram.

    Voor de lepelaars betekent de passage dat er vroeg in het jaar meer voedsel beschikbaar is. Tot 1996 vonden de terugkerende lepelaars nog zo weinig voedsel op Texel, dat het broeden op het eiland pas enkele weken later op gang kwam, in vergelijking met andere broedkolonies. Niet alleen de driedoornige stekelbaars profiteert van de passage. Ook de glasaal (jonge paling) trekt van zout naar zoet water, en wordt daarbij aangetrokken door uitstromend zoet water. Men verwacht dat ook de palingstand op het eiland zal verbeteren door het openstellen van de passage.

    Staatsbosbeheer wilde het niet laten bij deze ene installatie. Bij de broedkolonie in de Geul, de zuidelijkste op het eiland, was er ook sprake van een tekort aan stekeltjes. Men heeft daarom ook een vistrap aangelegd tussen de Mokbaai en het binnenwater in de Geul. In 2000 is ook op Terschelling een vispassage gemaakt. In de sluizen zijn zogenaamde klepduikers aangebracht, die hebben geleid tot een sterk vergrote intrek van stekelbaarsjes en paling. Vooral de lepelaar profiteert hiervan.

  • Verspreiding van de driedoornige stekelbaars
    Verspreiding van de driedoornige stekelbaars, Kaartje getekend door Sherri Huwer
  • stekelbaars bruidegom
    stekelbaars in paaikleed, foto fitis, sytske dijksen