Ecomare

De schol paait in de zuidelijke Noordzee. Na het uitkomen van de eieren worden de larven met de zeestroom meegenomen. De jonge scholletjes komen uiteindelijk terecht in de Waddenzee. Daar profiteren ze van de rijkdom aan bodemdieren op de wadplaten. Ze eten graag sifo’tjes, de in- en uitstroombuisjes van schelpdieren, en achterwerken van wadpieren. Na een paar jaar groeien ze verder uit op de Noordzee. Om jonge schol beter te beschermen is in 1989 de scholbox ingesteld. Dit gebied, van ongeveer 40.000 vierkante kilometer ten noorden van de Nederlandse en Duitse waddeneilanden en ten westen van de Deense waddeneilanden, is het hele jaar door afgesloten voor boomkorkotters met een vermogen van meer dan 300 pk. Inmiddels is gebleken dat jonge schollen nauwelijks profiteren van deze maatregel, de scholbox staat dan ook ter discussie.

In de jaren vijftig van de vorige eeuw werden vrouwtjes schollen geslachtsrijp bij een lengte van 27 tot 41 centimeter, op een leeftijd van 3 tot 7 jaar. Omdat de visserij grote schollen wegvist, hebben de schollen die zich bij een kleine lengte voortplanten meer kans om jongen te krijgen. Daardoor zijn de vrouwtjes-schollen nu al volwassen bij een lengte van 25 tot 37 centimeter.

De schol komt voor in de kustwateren van Zuidwest- tot Noord-Europa en die van IJsland. Van de schol uit de Noordzee groeit 75% op in de Waddenzee.