Konijn
afmetingen:
tot 45 cm
gewicht:
tot 2,5 kilo
kleur:
grijsbruin, soms zwart
leeftijd:
tot 5 jaar
voedsel:
gras, kruiden, loten van struiken en boompjes, bast
voortbeweging:
lopen, rennen
vijanden:
landroofdieren, roofvogels, mensen, ziektes
voortplanting:
geslachtsrijp: 3-4 maanden
worpen: 3-7 worden
aantal jongen: 3-12 jongen per worp
- Ned: konijn (gewoon konijn, wild konijn)
- Eng: rabbit (Old World rabbit)
- Fra: le lapin (le lapin de Garenne)
- Dui: das Wildkaninchen (das Europäische Wildkaninchen)
- Dan: Vildkanin
- Nor: Kanin
- Lat: Oryctolagus cuniculus
print
- duinkonijn, foto fitis, sytske dijksen
Konijn
Ieder duintje zijn konijntje! Toch komen konijnen nog niet zo heel lang voor in Nederland. In de Middeleeuwen zijn ze ingevoerd om de vacht en het vlees. Er leefden tot 1950 veel konijnen in de Nederlandse duinen. Maar omdat ze veel wegvreten en gaten graven waren mensen niet erg blij met al die konijnen. Ze werden volop bejaagd en bestreden. Toen ook nog ziektes ervoor zorgden dat er rond 1990 bijna geen konijnen meer in de duinen leefden, bleek dat ze toch ook nuttig zijn. Ze houden het gras kort en voorkomen zo dat de duinen volgroeien met hoge planten en struiken. Gelukkig gaat het op veel plaatsen weer beter met het duinkonijn.
- Verspreiding en habitat
- konijnenhol, foto fitis, sytske dijksen
Vóór de laatste ijstijd kwamen konijnen veel voor in midden-Europa. Door de kou stierven ze daar uit. Alleen in Spanje en Noord-Afrika konden ze overleven. Het konijn werd in de Middeleeuwen vanuit Zuidwest-Europa in Nederland ingevoerd voor de vacht, het vlees en de plezierjacht. Ook op alle waddeneilanden werd het konijn ingevoerd, behalve op Griend. Konijnen houden van graslanden, open weilanden, heidegronden, open bossen, de rand van landbouwgebieden en zandduinen. Ze hebben het liefst een droge, losse, zanderige bodem om holen in te kunnen graven. Konijnen graven holen als schuilplaats. Naarmate een hol langer in gebruik is, worden er steeds meer ingangen gegraven en groeit het geheel uit tot een burcht. Het leefgebied van een konijn strekt zich meestal uit tot ongeveer 50 meter rond de burcht.
- Zwarte waddenkonijnen
- zwart konijntje, foto fitis, sytske dijksen
Konijnen hebben nogal eens een afwijkende vachtkleur. Vooral een zwarte vacht komt voor. Op de waddeneilanden Texel, Vlieland en Schiermonnikoog komt dit vaker voor dan op het vasteland. Dit komt waarschijnlijk omdat er op deze eilanden geen roofdieren als de vos en de bunzing leven. Op het vasteland worden opvallende kleuren door roofdieren snel opgemerkt en maken deze konijnen geen kans. Op de waddeneilanden kunnen konijnen met opvallende kleuren wel overleven. Waarom de roofvogels hier geen invloed op hebben, is niet bekend.
- Myxomatose
- Konijn met Myxomatose, Johan Krol, Ameland
Als een populatie konijnen te groot wordt, breekt meestal de virusziekte myxomatose uit. Deze ziekte is in 1952, in Frankrijk, opzettelijk verspreid om de konijnenstand te verkleinen. Een met myxomatose besmet konijn sterft een langzame, pijnlijke dood. Slijmvliezen van ogen, oren, geslachtsopening en anus raken ontstoken, waardoor het dier niet meer kan zien en zeer kwetsbaar wordt. Na een week gaat het besmette konijn dood aan hersen- en longontsteking. Myxomatose wordt overgebracht door muggen en vlooien.
- Viraal Haemorrhagisch Syndroom (VHS, RHD)
- duinkonijn, foto fitis, sytske dijksen
Het VHS virus (ook wel RHD, Rabbit Haemorrhagic Disease, genoemd) is voor het eerst in China gevonden, bij konijnen die in Duitsland gefokt waren. Ondertussen is het virus over de hele wereld verspreid. Bij besmetting gaat een groot deel van de konijnen dood (80-95% van de groep). Op kamertemperatuur kan het virus wel drie maanden overleven. Konijnen die de ziekte onder de leden hebben vertonen geen uiterlijke kenmerken van ziekte, zoals bij myxomatose wel het geval is. Met VHS-virus besmette konijnen gaan erg snel dood, meestal binnen 24 tot 48 uur.
- Jacht
- duinkonijn, foto fitis, sytske dijksen
De jacht op konijnen is geopend van 15 augustus tot en met 31 januari. In gebieden die zijn beschermd onder de Natuurbeschermingswet, mag niet gejaagd worden. Landroofdieren, zoals vossen en hermelijnen, en grote roofvogels eten graag konijnen.
