De vaste groep zeehonden bestaat uit oude dieren en blinde, gehandicapte of teveel aan mensen gehechte jongere dieren. De oude dieren zijn in de jaren zestig opgevangen. In die tijd was de Waddenzee sterk vervuild en was de sterfte onder zeehonden in de natuur groot. Omdat men bang was dat de opgevangen zeehonden het in deze vuile zee niet zouden redden, werden ze niet uitgezet. Sinds 1975 worden de bij ons geboren zeehonden en opvangdieren als ze gezond zijn uitgezet.

Het jachtinstinct van zeehonden gaat niet verloren tijdens de opvangperiode. Het is echter niet goed ze te lang in gevangenschap te houden. Daarom zetten wij ze zo mogelijk binnen drie maanden uit. Jongen die bij ons geboren worden, hebben het jachtinstinct gewoon in zich. In de natuur leren ze ook niet van hun moeder hoe ze moeten jagen, maar kunnen ze het uit zichzelf. 'Als de honger gaat knagen, begint het jong met jagen'.

Gewone zeehonden kunnen in rust 19 minuten onder water blijven, grijze zeehonden een half uur. Een actieve duik duurt korter, omdat het dier dan meer zuurstof verbruikt.

In de vaste groep leven 21 gewone en 2 grijze zeehonden.

Per jaar vangen we bij Ecomare ongeveer 30 zeehonden op. Dat zijn zowel volwassen zeehonden als huilers.

We weten dat zeehonden een voorkeur hebben voor de vettere vissoorten. Dit suggereert dat ze hun eten wel kunnen proeven.

Nee, zeehondenjongen worden op het droge geboren. In de natuur is dat op een zandplaat, bij Ecomare op het namaak-strandje.

Het maakt een zeehond niet uit of hij op zijn buik, zij of rug zwemt. Doordat zijn neusgaten vanzelf sluiten als hij onder water gaat, loopt hij niet het risico dat zijn neus volstroomt. Zijn wendbaarheid is handig bij het jagen op vis.

In het algemeen baart een zeehond 1 jong per jaar. Bij hoge uitzondering worden er wel eens tweelingen geboren.

Grijze zeehonden worden wit geboren en verliezen na een paar weken hun geboortevacht. Gewone zeehonden verliezen deze al voor de geboorte en komen dus kortharig en met een bruin-grijze vacht ter wereld.

In tegenstelling tot zeeleeuwen die veel lawaai produceren, maken zeehonden normaal gesproken geen geluid. Alleen in de paartijd zijn de mannetjes luidruchtig en bij Ecomare is Rob het altijd.

Zeker, er bestaan ook uitgestorven zeehonden. De oudst bekende zeehond heette Enaliarctos. Deze leefde in het Oligoceen, zo'n 30 miljoen jaar geleden. Hij stamde af van een beerachtig dier en had voor een zeehond wel erg lange achterflippers.

In het Mioceen leefde in Europa Phocanella, een minizeehondje, zo groot als een flink konijn. Er waren nog meer soorten zeehonden die nu uitgestorven zijn. In het Plioceen bestonden ook grote walrussen, die slagtanden in de bovenkaak en onderkaak hadden, de Alachtherium.

In de ijstijden kwamen in de buurt van de Noordzee zeehonden voor die nu in de poolstreken leven, zoals de baardrob en de zadelrob. Walrussen kwamen hier toen ook voor.