- Kwelder (de Slufter op Texel), Ecomare
Kwelders (schorren)
Kwelders grenzen direct, zonder duinenrij of dijken, aan ondiepe getijdengebieden zoals de Waddenzee. Bij storm of extra hoog water komt een kwelder onder water te staan. Ook in het deltagebied komen kwelders voor. Daar spreekt men van schorren. Met het zeewater meegevoerde zand- en slibdeeltjes komen tussen de planten terecht en spoelen daardoor niet meer weg. Door deze opslibbing worden kwelders geleidelijk steeds hoger.
- Zoutbad
- Lamsoor bij extreem hoogwater., Ecomare
Er is een groot verschil tussen lage en hoge kwelders. Lage kwelders staan bij vrijwel elk hoogwater onder water, terwijl hoge kwelders alleen bij stormvloeden onder water komen. Door het regelmatige zoutbad groeien er op de kwelder alleen maar planten die tegen zout in de bodem kunnen. Kwelders zijn zeldzame natuurgebieden met een unieke flora en fauna. Vroeger bestond een kwart of meer van Nederland uit kwelders! Verreweg de meeste zijn al eeuwen geleden ingedijkt.
- Kwelders langs het wad en schorren in de Delta
- Verspreiding van kwelders, Ecomare
De grootste kwelders van Nederland zijn de Boschplaat op Terschelling en het verdronken land van Saeftinge in Zeeland. Doordat er de laatste jaren meer zomerstormen voorkomen zijn kwelders onveilige broedplaatsen voor vogels geworden.
Een kwelder heeft een duidelijke zonering. Laag vind je zeekraal en Engels slijkgras. Iets hoger groeit kweldergras. Op de middenkwelder groeien lamsoor, zeealsem, zoutmelde, zeeaster en zilte schijnspurrie. De middenkwelder krijgt alleen zeewater te verduren bij hoge vloed. Op de hoge kwelder komen Engels gras, rood zwenkgras en strandkweek voor.
Het beheer van kwelders verschilt per gebied. Op sommige lopen schapen of runderen, andere kwelders zijn onbeweid. Niet alle kwelders zijn natuurlijk ontstaan. De kwelders langs de Friese en Groningse kust zijn kunstmatig. Ze zijn ontstaan doordat mensen dammetjes hebben aangelegd, zodat het slib goed kon bezinken.
WWW
Zie ook
Info
Copyright Ecomare
