Wintertaling
afmetingen:
34-38 centimeter; 58-64 cm spanwijdte
kleur (volwassen):
mannetje: grijze rug en flanken, geel achterlijf, wit met groene vlek in de vleugels, kastanjebruine kop met groene oogvlek met witte rand
vrouwtjes: lichtbruin met witgroene vlek in de vleugels
voedsel:
plantendelen, insecten en kreeftachtigen
vijanden:
droogte en vorst
voorkomen:
zeldzame broedvogel, doortrekker en wintergast
leefgebied:
zoetwatergebieden
voortplanting:
geslachtsrijp: vanaf 1 jaar
8-11 eieren per nest
leeftijd:
gemiddeld 3 jaar, maar maximaal 21 jaar
bijzonderheden:
vormen grote groepen, lijken in de vlucht op steltlopers
- Ned: Wintertaling
- Eng: Common Teal
- Fra: Sarcelle d'hiver
- Dui: Krickente
- Dan: Krikand
- Nor: Krikkand
- Fries: Piiptjilling
- Ital: Alzavola
- Lat: Anas crecca
print
- Wintertaling, Bob Loos
Wintertaling
De wintertaling is de kleinste Europese eendensoort. Ze kunnen hard vliegen, met snelle vleugelslagen. Daardoor lijkt het net of ze altijd haast hebben. In grote groepen vliegen ze vaak met onverwachte bochten en tuimelingen. Wintertalingen zijn 's nachts actief en maken veel herrie.
Op Texel
In de vorige eeuw broedden enkele tientallen wintertalingen op Texel, voornamelijk in het duingebied. Na 2000 is het aantal broedparen op het eiland afgenomen. Er komen nog wel honderden wintertalingen voorbij tijdens de trek.
- Verspreiding en habitat
- Mannetje wintertaling, Bob Loos
Wintertalingen broeden vooral in Scandinavië en in het westen van Rusland. Tijdens de najaarstrek zijn veel wintertalingen te vinden in het waddengebied en het Deltagebied. De aantallen schommelen tussen 2500 en 5000. Bij echte kou trekken de vogels door naar Zuid-Europa.
- Bescherming
WWW
- Meer over wintertalingen
Zie ook
Info
Copyright Ecomare
