Van snoep, jutters en zwemmen

Vandaag op het Ecomare kamp,

Het begon allemaal vroeg in de morgen, toen we moesten opstaan. Groepje groen moest extra vroeg opstaan om de tafels te dekken en het ontbijt klaar te zetten. Voor het ontbijt werd er gezongen voor Wiske. Die was jarig vandaag. 
Na het ontbijt  gingen we naar Den Burg fietsen. In Den Burg bleven we een tijdje om rond te lopen en te winkelen. Er was een speciale demonstratie van hoe je touw maakt. Daarnaast was zelfs een Ecomare kraam, waar je verschillende spelletjes kon spelen, zoals, “Houten vissen, vissen.”  En plaatjes bij elkaar zoeken.  Heel veel kinderen kwamen terug met souvenirs, maar de meesten toch met lekkere snoepjes! Iedereen houdt van snoep! DUUUUH!
Toen we Den Burg uitgingen reden we naar de haven om ons lunchpakketje op te eten in de speeltuin. Leider Quinten probeerde pannenkoeken te maken maar dat mislukte, omdat het vuur onder de pan niet warm genoeg was.
Toen gingen we naar het Maritiem & Jutters museum. En hadden een mieters enige tijd. Bij het Juttersmuseum werden er Juttersverhalen verteld. Leider Marcel moest van de Jutter binnen 30 seconden een reddingsbrigade pak aantrekken. Daarna moest onze jarige Wiske naar voren komen en die werd helemaal aangekleed, aan de hand van het verhaal, door de Jutter met gejutte spullen, zoals de gejutte laarzen door Jutter Marcello. Na een uur was het verhaal van de Jutter af.
Daarna gingen we naar het strand om af te koelen in het koude water. Sommige meisjes die aan het pootje baden waren, werden nat gespetterd en hadden geen extra kleren bij zich en moesten kleren van jongens lenen (die ze in de avond nog steeds aan hadden).  Alleen deze meiden mochten zich even snel omkleden in de rovershut. 
We aten bij Ecomare, na sluitingstijd. Eerst tomatensoep, toen wraps met vegazooi enzo, en als toetje gesmolten ijs met slagroom en chocolade saus. Het was niet zo vies zoals het nu lijkt.
Nadat iedereen had gegeten was iedereen klaar om weer weg te fietsen naar de Rovershut. Toen we weer in de rovershut waren gingen sommige slapen en sommige bleven nog op,

En sommige moesten dit schrijven (Mo, Morris en Kyra)