Ben je deze zomer bij Ecomare geweest, dan heb je best kans dat je mij hebt zien lopen. In een blauw dierverzorgings-t-shirt. Ik heb deze zomer namelijk 32 uur per week bij de Dierverzorging gewerkt. Het was al bekend terrein voor mij, want afgelopen jaar liep ik hier een dag per week stage. Deze stage was onderdeel van mijn eerste jaar van de opleiding tot paraveterinair. Het beviel van beide kanten zo goed, dat ik als vakantie- en weekendkracht ben gebleven.

Paraveterinair
De vierjarige opleiding die ik volg, heet voluit dierenartsassistent paraveterinair. We leren hierin onder andere van alles over de verzorging van dieren, helpen bij operaties en zelfstandig kleinere medische handelingen uitvoeren. Als de dierenarts bij Ecomare langskomt, kijk ik dan ook graag mee. Je moet als paraveterinair natuurlijk wel tegen bloed of wonden kunnen. Ik heb er geen problemen mee, dus toen de dierenarts laatst een biopt nam uit een poot van een jan-van-gent, stond ik er met mijn neus bovenop. Harstikke interessant!
Vogelopvang
Tijdens mijn stage heb ik vooral in de Vogelopvang gewerkt. Dat bleek een stuk leuker te zijn dan ik vooraf had gedacht! In de Vogelopvang heb je met heel veel verschillende soorten te maken, zowel vogels als kleine zoogdieren. Omdat ik in Julianadorp woon, neem ik ook geregeld dieren mee met de boot naar Den Helder. Landvogels en kleine zoogdieren plaatsen we namelijk door naar wildopvang De Helderse Vallei. Wij nemen op onze beurt zeevogels over.
Jong en mager
De zomer is de tijd van de jonge gewone zeehonden. Dit jaar hebben we relatief veel verweesde pasgeboren pups binnengekregen. De meeste daarvan zwemmen inmiddels weer in zee. Na de stroom pups kwamen jonge zeehonden in de opvang die wél moederzorg hadden gehad. Zij waren sterk vermagerd doordat ze geen vis hadden weten te vangen of ziek waren. Deze groep zeehonden is nu nog bij ons aan het herstellen. We hebben dus nog genoeg te doen!
Dwangvoeren
Aan het begin van de vakantie heb ik van mijn collega’s geleerd om zeehonden te fixeren, zalmpap te voeren en te dwangvoeren. Als een zeehond heel erg verzwakt is, wil hij vaak namelijk niet eten. Maar dat moet wel! Dan helpen we hem ermee, tot hij wat is aangesterkt en zelf gaat eten. Inmiddels zit de vakantie er bijna op en mijn tweede jaar komt eraan. Maar ik ben niet weg: ik blijf als weekendkracht. Tot ziens bij Ecomare!