In december ben ik naar Texel geëmigreerd, omdat ik was aangenomen als nieuwe dierverzorger bij Ecomare. Het was echt een emigratie, want ik kom uit België. Uit West-Vlaanderen om precies te zijn, vlak bij de grens met Frankrijk. Dat kun je goed horen aan mijn tongval!

Naar Texel

Voor mijn bachelor dierenzorg heb ik stagegelopen bij Ecomare. Dat was voor mij toen in het buitenland, dus ik kon aanspraak maken op een beurs uit het Erasmus-programma. Ik vond het erg leuk en heb mij voor de zekerheid maar meteen ingeschreven bij Woontij. Dat was een goede zet, ook al wist ik toen helemaal niet dat ik echt op Texel zou komen wonen.

Taalverschil

In West-Vlaanderen spreken we een dialect dat voor Nederlanders niet te verstaan is. Op school leren we echter Algemeen Nederlands (AN). Toch gebruik ik ook woorden die anders zijn. Ik heb het bijvoorbeeld over kuisen en proper, waar mijn collega’s schoonmaken en schoon zeggen. Toen ik een keer zei dat ik mijn gerief al had gepakt, keken ze mij heel raar aan. Dat betekent gewoon dat ik mijn spullen had gepakt!

Stage

Door de stage was ik al bekend met het werk bij Ecomare. Als stagiaire doe je echter maar een deel van het werk. Ik had vooral meegedraaid in de zeehondenopvang. Nu ik onderdeel ben van het team komt er veel meer bij. De vaste groep zeehonden, het Zeeaquarium, de pompenkelder en de vogelopvang. Er is nog een hoop te leren!

Vogels

Mijn voorkeur gaat uit naar de vogelopvang. De afwisseling daar vind ik erg leuk; je weet nooit welke soort er binnenkomt. Op het moment zorgen we voor een heel bijzondere gast: een roerdomp. Ik had er zelfs nog nooit een in het wild gezien; het zijn meesters in camouflage. Hij eet gelukkig zelf, want hij is bepaald niet dol op ons. Zodra je in de buurt komt, begint hij te dreigen.

Als je bij ons op bezoek komt en je hoort iemand met een Vlaamse tongval, dan weet je dat ik het ben. Tot ziens bij Ecomare!