Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

 

Zoek in de Encyclopedie

Dieren en planten

Water en land

Ho Bugt   Langli   

Mens en Milieu

Langli

Langli is een ongeveer 80 hectare groot eiland dat hoort bij de regio Ho Bugt. Het eiland is te bereiken via de "Ebbevejen" (weg die bij hoog water onderloopt). Tussen 16 juli en 15 september is het eiland geopend voor publiek.

  • Ontstaansgeschiedenis

    Voor de stormvloed van 1634 was Langli met het vaste land verbonden. De duinen van Langli zijn restanten van de Middeleeuwse kustlijn, die loopt van Blivandshuk tot aan Gridyb tussen Langli en Fanø. Nadat het schiereiland Skallingen ontstaan was stopte de aanvoer van sedimenten naar Langli, wat als gevolg had dat het eiland steeds kleiner werd. Het afkalven van het eiland gaat tot op de dag van vandaag door.

  • Geschiedenis

    In de 16e eeuw was Langli een steunpunt voor de vissers uit Hjerting. De visserij liep in de daarop volgende periode echter terug. Langli werd door de stormvloed van 1634 een eiland.
    Tot de 19e eeuw diende het eiland als gemeenschappelijke weidegrond, waar runderen en schapen graasden. Daarna werd Langli opnieuw gekoloniseerd door de mens. Omstreeks 1900 werd Langli door 5 families (zo'n 30 mensen) bewoond. De schapen graasden in de duinen. Op de op de kleigronden gelegen weiden in het noorden en zuiden werd hooi geoogst en de runderen graasden daar. Verder jaagde men op zeehonden en vogels, viste onder andere met fuiken en lijnen en verzamelde het aangespoelde hout, dat diende als brandstof en bouwmateriaal. Vooral de visserij zorgde voor de inkomsten.
    In 1911 werden de lage dijken van Langli doorbroken door een zware vloed.
    In 1913 werd het eiland verkocht en de bewoners verhuisden.
    In 1982 werd Langli door het Deense ministerie voor milieuzaken aangekocht.

  • Landschap

    De tot 14 meter hoge duinen worden ook wel Langli-bergen genoemd. Op de 'Dodemandsbjerg' werden vroeger de lichamen van onbekende zeelieden begraven. Aan de noord- en zuidkant van het eiland bevinden zich kleine kwelders.