Ecomare

Lang voor de bloeiperiode als badplaats heeft De Koog een bloeiperiode als vissersdorp gekend. De naam De Koog ontleent het dorp aan de 'cooghen', de naam van inpolderingen in het begin van de veertiende eeuw. Op bescheiden schaal werden droogvallende stukken land door lage dijkjes van de zee afgezonderd. Vele malen werden deze 'cooghen' door de zee overstroomd, met als gevolg dat soms honderden schapen verdronken. Na iedere overstroming maakte men de dijken zwaarder om het gevaar van doorbreken te beperken.

Na deze droogmakingen kon het dorp ontstaan en zich vooral als vissersdorp ontwikkelen. Het belang van het dorp wordt het beste geïllustreerd door het feit dat in 1514 Den Hoorn en De Koog, beide met 140 huizen, de grootste dorpen waren na Den Burg met 188 huizen.

Het verval van het vissersdorp werd in het begin van de zestiende eeuw veroorzaakt door het verzanden van de diepere geulen, waardoor de vissersscheepjes het dorp niet meer konden bereiken. Zware stormen, gevolgd door overstromingen in 1559 en 1570 en het aanleggen van de zanddijk tussen de Koger duinen en het eilandje Eierland in 1629/1630 bezegelden het lot van De Koog. Veel van de inwoners weken uit naar Den Hoorn, dat tot het tweede dorp van Texel uitgroeide.

Maar ook hierna zette de achteruitgang van het dorp zich voort. In 1921 telde het dorp niet meer dan elf huizen, een kerk en een badhotel. Met de ontwikkeling van het toerisme zette de groei van het dorp echter weer in. De ontwikkeling tot badplaats heeft zich in een zeer snel tempo voltrokken. Als gevolg van enkele sociale maatregelen zoals het recht op een doorbetaalde vakantie (1948) en de vakantietoeslag nam het aantal vakantiegangers binnen enkele jaren sterk toe.

De Hervormde kerk midden in het centrum van De Koog is van oorsprong een kapel uit 1415. Waarschijnlijk is het in 1719, het jaartal in de muurankers, verbouwd tot haar huidige vorm. Samen met het huis ernaast vormt deze kerk het laatste restant van het dorp van vóór 1900.