De Haakse Zeedijk is een plan van Rob van den Haak en Pieter Stokman, twee gepensioneerde ingenieurs. Hun plan is ontstaan vanuit de wetenschap dat relatief kleine uitbreidingen van de Hollandse kust, zoals de Maasvlakte en de havenpieren van IJmuiden, elders leiden tot grote kustafslag. Een nieuwe dijk, beginnend bij de punt van Walcheren en verderop zo'n 25 kilometer uit de huidige kust, zou dit probleem kunnen ondervangen. Achter de dijk wordt het land niet ingepolderd, maar is er wel plaats voor wooneilanden, een tweede luchthaven, de vergroting van de Maasvlakte en windparken. De lagunes worden belangrijk voor de waterberging en voor het opwekken van getijdenenergie
