Ecomare

De waddeneilanden bestaan geologisch gezien nog maar kort, hooguit enkele duizenden jaren. Bovendien liggen ze dicht bij het vasteland, waardoor veel soorten landdieren de eilanden toch hebben kunnen bereiken. Als gevolg hiervan hebben zich geen endemische soorten ontwikkeld. Wel bestaan er unieke variëteiten, die afwijken van hun soortgenoten op de vaste wal. Op Texel zijn de waterspitsmuizen kleiner dan op het vasteland, en helemaal zwart in plaats van zwart-wit gekleurd. Op Helgoland hebben de bosmuizen een baksteenrode kleur.

Alle waddeneilanden hebben door het opvallend afwezig zijn van sommige algemeen voorkomende soorten toch een unieke landdierenfauna. Op geen van de Nederlandse waddeneilanden komen mollen, eekhoorns of vossen voor. Ze zouden er best kunnen leven, maar ze hebben het eiland niet kunnen bereiken. Dit verschijnsel heeft gevolgen voor andere dieren. Het ontbreken van grotere landroofdieren is een oorzaak van de rijkdom aan op de grond broedende vogelsoorten: meeuwen, eenden, wulpen en velduilen. De noordse woelmuis is een soort die in West-Europa zeldzaam is, en alleen in moerassige gebieden voorkomt. Op Texel is hij algemeen, ook in droge terreinen. Hij heeft daar geen concurrentie van de veldmuis.