Het was koud winterweer, maar toch kreeg ik een lentegevoel. In de tuin hoorde ik namelijk het gepiep van bedelende jonge vogeltjes. Op zoek naar de bron van het geluid zag ik vijf koolmezen in een kringetje op een oude tak zitten. En in het midden zag ik een koolmezenkopje. Zonder lijf wel te verstaan, want dat lijfje zat vast in een dikke knoest. Waarschijnlijk was hij de holle tak ingekropen en had geprobeerd er door de knoest weer uit te komen. Snel haalde ik de ladder. Toen ik die met een smak tegen de boom zette, vlogen de vogels op, inclusief de pechvogel. Van schrik had hij het extra beetje kracht gekregen om los te komen. Zouden de andere koolmezen die geluidjes gemaakt hebben om hem uit zijn benarde positie te lokken of hadden ze hem, heel menselijk, een beetje zitten jennen?

Frouke Fey, Informatiedienst Ecomare