Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

 

Zoek in de Encyclopedie

Butskop

afmetingen:

mannetjes: bijna 10 meter
vrouwtjes: maximaal 8,5 meter

gewicht:

5500-7000 kilo

kleur:

grijs tot bruin, oudere mannetjes met wit voorhoofd

leeftijd:

maximaal 37 jaar

voedsel:

Inktvis en vis

  • Ned: Butskop (hille)
  • Lat: Hyperoodon ampullatus
  • Eng: Northern bottlenosed whale
  • Dui: der Nördlicher Entenwal (Faßkopf)
  • Fra: hyperoodon boréal
  • Dan: Nordlig døgling
  • Nor: Nebbhval
Butskop, Frits-Jan Maas

Butskop

Butskoppen zijn tandwalvissen zonder tanden: ze leven van plankton en kleine zeedieren, vooral inktvissen. Op de tanden na bezitten ze verder wel alle kenmerken van dolfijnen, tandwalvissen dus. De 'bult' op de kop bevat spermaceti, een witte wasachtige substantie waarvan de preciese functie nog een raadsel is.

  • Gespot op de Noordzee
    Butskop, Marijke de Boer
  • Verspreiding en leefgebied
    Verspreiding van butskoppen, Ecomare, Sherri Huwer

    Butskoppen komen voor in de noordelijke Atlantische Oceaan. In de winter trekken ze naar het zuiden. Tot 1993 strandde er nu en dan een op de Nederlandse kust.

  • Strandingen op de Nederlandse kust
    DatumPlaats en bijzonderheden
    augustus 1584 Zierikzee, mannetje
    15 augustus 1757 Zaamslag, mannetje
    mei 1831 Warffum
    16 september 1840 Burghsluis, vrouwtje
    24 juli 1846 Zandvoort, vrouwtje
    Vóór 1846 Tzum
    mei 1861 Harderwijk
    15 november 1884 Oudeschild, vrouwtje
    16 november 1927 Eierlandse Gat, mannetje
    16 november 1931 Waarde, mannetje
    29 augustus 1935 Egmond, mannetje
    16 november 1942 Oudeschild
    5 oktober 1946 Hallum, mannetje
    17 januari 1954 Schiermonnikoog, vrouwtje
    24 augustus 1956 Oudeschild, Texel, vrouwtje
    26 augustus 1956 Hollum, Ameland, mannetje
    19 augustus 1958 Vlissingen, mannetje
    10 september 1984 Breskens, mannetje
    25 augustus 1993 Hargen aan Zee, levend vrouwtje
    10 november 1993 Rottumeroog, vrouwtje
    Bron: Archief Naturalis, Chris Smeenk