Jakobskruiskruid bevat giftige stoffen, zogenaamd pyrrolizidine alkaloïden. Grazers eten er op het land keurig omheen. Maar als de planten gedroogd zijn en in het hooi zitten blijven ze ook giftig. Dan kan het vee de plant niet meer herkennen en gaan ze er toch van eten. De dieren krijgen dan ernstige leveraandoeningen. Er zijn dierenbeschermers die daarom pleiten voor uitroeiing van deze plant.
Toch maakt Jacobskruiskruid het zichzelf op den duur onmogelijk verder te groeien. Na een paar jaar is de bodem op e plek waar de plant groeit ongeschikt geworden door alle bacterën en schimmels die rond de wortels zijn verzameld. Wanneer je de planten steeds weer weghaalt blijft de bodem rijp voor het volgende jacobskruiskruidplantje... Je kunt dus beter wachten tot de plant zelf de groeiplaats ongeschikt heeft gemaakt voor opvolgers, en in de tussentijd voorzichtig zijn met hooien.