De plant heeft zoutklieren aan de onderkant van het blad zitten, waarmee overtollig zout wordt afgescheiden. Per vierkante centimeter zitten er zo'n 600 van die kliertjes. Op een zonnige dag kun je de zoutkristallen zien schitteren.

Soms is er verwarring tussen de streeknamen en de officiele -vaak van oorsprong Hollandse- Nederlandse naam. In Zeeland liggen 'lamsoren' bij de groenteboer, maar dat zijn blaadjes van de plant die officieel zeeaster heet. Echte lamsoor is beslist niet eetbaar. Een andere naam voor lamsoor is 'Zeeuwse heide'. Je kunt je ook wel voorstellen dat een vlakte vol bloeiende lamsoor op een heideveld lijkt.
De Engelsen hebben ook een mooie naam voor lamsoor: 'sea lavender', oftewel zeelavendel. Zij vergelijken de lamsoorvelden dus met de even paarse lavendelvelden in het zuiden van Frankrijk.