Zware metalen
Deze metalen hebben in hun zuivere vorm een hoog soortelijk gewicht, vandaar de term 'zwaar'. In rivieren en in zee zitten verschillende zware metalen. De belangrijkste zijn zink, chroom, koper, nikkel, arseen, lood, cadmium, tin, titanium en kwik. Een deel hiervan is als 'sporenelementen' voor planten en dieren van essentieel belang. Van nature komen overal hele lage concentraties voor. Verbindingen van zware metalen zijn in hogere concentraties giftig. Als gevolg van vervuiling kwamen een tijd te hoge concentraties voor, maar de huidige concentraties in zeezijn zo laag dat ze geen bedreiging meer vormen. Als gevolg van internationale afspraken en veranderingen in productieprocessen worden lozingen van zware metalen nu redelijk binnen de perken gehouden.
- Hoeveelheden zware metalen in de Noordzee
- Gemiddelde relatieve concentraties zware metalen, Ecomare
- Gemiddelde relatieve concentraties zware metalen, Ecomare
De veel geringere afvoer van metalen leidde ertoe dat de concentraties in de periode 1980-2000 zowel in zee als in de organismen sterk zijn afgenomen. Bovenstaande grafiek laat zien dat de aanpak van de lozingen van cadmium, zink en kwik al vanaf 1975 succes had. Toen zette een sterk dalende trend in die ertoe leidde dat de concentraties van deze stoffen tussen 1985 (kustwater) en 1996 (Westerschelde) de streefwaarden bereikten.
De aanpak van de lozingen van chroom, koper, lood en nikkel verliep wat minder voorspoedig. Na een aanvankelijke daling tussen 1975 en 1981 stabiliseerden de concentraties van deze stoffen op een te hoog niveau. Pas na 1996 bereikten de gemiddelde concentraties de streefwaarden.
